Etymologia wraz z pełnym znaczeniem imienia Jan (jako jednego z najbardziej popularnych w naszym kraju) jest niezwykle interesująca. Imię to posiada bowiem ogromne znaczenie historyczne – nie tylko dla Polski, ale również dla wielu innych krajów na świecie. Szczególnie jednak zakorzenione jest ono w tradycji chrześcijańskiej (np. Jan Chrzciciel i apostoł Jan Ewangelista) oraz w dziedzictwie kulturowym naszego kraju.
Słowo Jan pochodzi z języka hebrajskiego, a dosłownie jako biblijne imię męskie oznacza wyrażenie „Bóg jest łaskawy” (w innych tłumaczeniach również „cieszący się łaską bożą” lub „Jahwe jest łaskaw”). Powstało od skrzyżowania dwóch słów – Jehu (oznaczającym boga Jahwe) oraz channah (oznaczającym łaskę). Według dawnych wierzeń mężczyźni noszący imię Jan charakteryzowali się sprawiedliwością, pracowitością, wyjątkową inteligencją oraz poszanowaniem dla kultury i sztuki. Z natury Jan jest osobą upartą i dość konserwatywną w swoich poglądach.
W wierzeniach mitologicznych wielu ludów imię Jan jawi się jako postać „dzikiego człowieka”. Jest nim pustelnik pałający wielką niechęcią dla postępu cywilizacyjnego, ale zarazem i pośrednik pomiędzy światem ludzi i dzikiej przyrody. W kulturze prasłowiańskiej Jan występuje natomiast jako postać czułego kochanka. Jego święto – Wigilia św. Jana był i nadal jest dniem uczczenia wielkiej miłości kobiety i mężczyzny.
Jan jako imię po przyjęciu w kulturze greckiej i łacińskiej, w niedługim czasie rozpowszechniło się niemal na całym świecie. W Polsce znane jest już od XI wieku i co najważniejsze do dnia dzisiejszego nie straciło nic na swej popularności i prestiżu. W historii naszego kraju imię Jan nosiły bowiem najważniejsze osobistości w państwie – królowie, artyści oraz przedstawiciele świata kultury i nauki. Nikogo więc nie dziwi fakt iż nawet w dzisiejszych czasach imię Jan jest tak popularne wśród nowo narodzonych chłopców.